Hoe ouder hoe gekker

1

Hoe ouder, hoe gekker’, grAppt een vriendin als ik haar schrijf dat ik de nacht ervoor op de motor naar Playa St Sebastià, bij Barcelona, ben gereden. Achterop bij een man die ik vorige maand via LinkedIn heb teruggevonden nadat ik hem meer dan dertig jaar uit het oog was verloren.

Ooit had ik hem ontmoet op een zomercursus internationaal recht in Londen. Extra spannend toen, want hij was een Catalaan en ik sprak zijn prachtige taal. Mijn moeder komt uit Barcelona. Als vlinders troffen wij elkaar zo af en toe eens, in Barcelona of in Amsterdam. Totdat de vriendschap na een paar jaar verwaterde.

Dertig jaar later. We maken een afspraak in Barcelona. Tegen de achtergrond van een winterse stad, met kraakhelderblauwe lucht en aangenaam warm weer, mondt een professioneel bedoeld contactverzoek al snel uit tot een romantisch weekeind. En als we zondagochtend in m’n leenappartementje aan het ontbijt zitten, kijkt lief me weer eens lang aan. In dat weekmakende Catalaans zegt hij: ‘Weet je wat ik ook zo mooi aan je vind? Dat je je haar niet kleurt. Je zilvergrijze lok vind ik prachtig.’ La vie en gris: nooit gedacht dat de vlinder zich opnieuw zou ontpoppen. Al was het maar voor een weekend.

Margareta Heis

Vlinders II

Plaats een reactie