Ogentroost

1

Carla las onlangs dat er in Zwitserland telescopische contactlenzen zijn ontwikkeld die het mogelijk maken om in te zoomen door met je ogen te knipperen. Dat klinkt handig!

Het gaat nog maar om een prototype, maar ik zag onlangs op Nu.nl (bron: Krijn Soeteman) dat die telescopische lenzen in Zwitserland zijn ontwikkeld. Ze werken net als een camera. Enorm handig – sterker, ik verbaas me erover dat ze nog niet eerder zijn uitgevonden.
Maar zo simpel als ik het me voorstel is het blijkbaar niet: je hebt er ook een elektronische bril bij nodig, die op het knipperen van één oog reageert en via een aanpassing in de filter communiceert met het telescopische deel van de lenzen. Door te knipperen met het andere oog schakel je dan weer terug. Iets te ingewikkeld om zo even snel uit te leggen, maar het systeem wordt intussen uitgetest en zou in de toekomst een ideaal hulpmiddel kunnen zijn voor mensen met een beperkter wordend gezichtsvermogen, dat is ontstaan door maculadegeneratie (MD), een aandoening waarbij een grijze vlek het midden van het gezichtsveld vertekent omdat op het centrale deel van het netvlies de lichtgevoelige cellen afsterven. Het begint – als je er aanleg voor hebt – na je vijftigste en het komt vaker bij vrouwen dan bij mannen. Je leest er meer over op bijvoorbeeld www.doofenblindennieuws.nl.]

Hoewel er met mijn ogen meer mis is dan me lief is (gelukkig geen MD) zal ik voorlopig verder moeten met een bril. Lenzen werden me afgeraden vanwege een beschadiging in mijn hoornvlies. Maar het is te overzien en er zijn verleidelijk mooie monturen bij de opticiens. Toch duurt het meestal oeverloos lang tussen de nieuwe brilwens en de daadwerkelijke aanschaf. Niet alleen omdat er altijd weer een medisch onderzoek en meting aan vooraf moet gaan, maar ook omdat een nieuwe bril me een rib uit mijn lijf kost en de verzekering daar maar een klein deel van vergoedt. Afgaan op de advertentie van een prijsvechter loopt op een teleurstelling uit, want die aanbieding geldt natuurlijk weer niet voor de glazen die door mijn optometrist werden voorgeschreven na meting. Die overigens nog wel eens wil verschillen met de meting in de winkel. Dan toch maar liever naar een opticien die echt van wanten weet en met geduld en vakkennis mijn eisenpakketje aanhoort. Want natuurlijk heb ik me her en der georiënteerd: er zijn namelijk brillenglazen ontwikkeld die met de grootst mogelijke nauwkeurigheid de benodigde correctie geven zonder dat je daar ‘aan moet wennen’ (wel eens voor het eerst een trap afgelopen met een multifocale bril?)

En toen las ik over het merk Hoya. Een fabrikant met ruim zeventig jaar ervaring op het precisie-gebied van optische lenzen in camera’s en nu ook in computers, tablets, telefoons en zo meer. En op het gebied van brillenglazen hebben ze naam gemaakt door zowel de voor- als achterzijde van de glazen te bewerken, met als voordeel dat de verschillende sterktes in het glas soepeler in elkaar overlopen. Het glas kan tot op een honderdste millimeter worden gefreesd om de voorgeschreven sterkte te bereiken. En er wordt bijvoorbeeld ook rekening gehouden met de manier waarop elk afzonderlijk oog beweegt.

Daarnaast kun je ook kiezen voor glazen met een zogenaamde BlueControl coating, die ervoor zorgt dat je ogen niet overbelast worden door blauw licht en de vaak vermoeiende lichtschittering van beeldschermen. Dat scheelt weer kringen onder de ogen, lijkt me.
Ik vind het wel wat, deze technieken. En als ik er toch weer drie jaar mee vooruit moet en in de buidel tast, vooruit: dan kies ik toch ook voor dat mooie Chanel-montuur! Kijk voor verkooppunten en meer informatie op www.hoya.nl .

ogentroost

Carla Wijnstroot

Plaats een reactie