Wie waren de meisjes van Verkade?

0

Iedereen kent de uitdrukking, maar wie waren het eigenlijk, de meisjes van Verkade? Voor het antwoord moeten we terug naar het einde van de negentiende eeuw. In 1886 begon Ericus Gerhardus Verkade een fabriek in de Zaanstreek, waar brood, beschuit, ontbijtkoek en kaneelbeschuitjes werden gebakken.

Gaandeweg werd het assortiment uitgebreid met biscuitjes en chocolade. En daarbij kwamen de meisjes in beeld. Voor het inpakken en sorteren van de kwetsbare koekjes achtte de firma Verkade vrouwenhanden beter geschikt. Café-noirtjes – de ‘likkoekjes’- werden handmatig van een laagje glazuur voorzien en de steeltjes voor de kersen in de kersenbonbons werden met de hand verwijderd.
Vanaf 1900, toen de eerste meisjes in dienst kwamen, hebben vele generaties vrouwen bijgedragen aan het succes van Verkade. Het bedrijf was goed voor zijn meisjes: er was een mooie kantine met fraai servies en bestek voor in de pauze, er was de mogelijkheid buiten werktijd kook- en naailessen te volgen en in 1961 werd de eerste bedrijfscrèche geopend, een slaand succes. Verkade zorgde niet alleen goed voor zijn meisjes, maar ook voor de geschiedenis van het bedrijf. Zo is er een machine bewaard gebleven waarmee Maria-biscuitjes werden gemaakt. Aan de verpakking van de verschillende producten werd veel aandacht besteed, voorbeelden daarvan zijn allemaal bewaard. En niet te vergeten zijn er de beroemde Verkade-albums van Jac. P. Thijsse met hun prachtige tekeningen.
Dit alles en nog veel meer is te zien in het Verkade Paviljoen, een onderdeel van het Zaans Museum. Misschien wel het allerleukst is de wand met 864 foto’s, die een beeld geven van meer dan een eeuw bedrijvigheid in de koekjes- en chocoladefabriek.

verkade

verkade1

verkade2

verkade4

verkade5

Tekst Marion Schut-Koelemij
Beeld www.verkadepaviljoen.nl

Verkade Paviljoen, Schansend 7 ,1509 AW Zaandam
Dagelijks geopend van 10.00 – 17.00 uur

verkade6

Plaats een reactie

1 reactie

  1. Geplaatst door Henriette v.Vlerken, om Antwoorden

    Een tevreden tijd toen, gewoon netjes koekjes maken met een netje op je hoofd. Kom daar nu nog maar eens om hier. En wij als kind na school mariakoekjes maken met onze vriendinnetjes met dik boter en hagelslag ertussen, bij een kopje thee. Ik heb er goede herinneringen aan. Verkade repen vond ik te vet. Ik was meer van Cote d’Or.